Een geweldige ervaring

Afgelopen Kerst werd ik door vrienden uitgenodigd voor een wandeltheater. Zodra ik aankwam stapte ik een mij onbekende wereld binnen. Het kerstverhaal kwam voor mijn ogen tot leven. Drama, dans, muziek, theater, deze voorstelling had alles. Ik kan het iedereen aanraden.

Kerstevent Wandeltheater opnieuw een groot succes

De herberg blijkt in overeenstemming met de aankondiging toonbeeld van het jaar nul. Onder toeziend oog van vervaarlijk uitziende Romeinse soldaten controleren zogeheten tollenaars de toegangsbewijzen. De omvangrijke herbergier lijkt alles te zien. Binnenkomende gasten heet hij bulderend welkom, nauwlettend houdt hij een mogelijk louche verkoper in de gaten, hij heeft oog voor de bediening en omarmt hartelijk en luidruchtig mannen die zich kort na de begroeting bekend maken als gids. Als ik flarden opvang over een karavaan die in het niets lijkt te zijn verdwenen en de reactie van een gids zie, besef ik dat deze mannen hun best doen het Kerstevent Wandeltheater zo realistisch mogelijk te laten overkomen.

Om een autobus als kameel te zien, is voor meerdere mensen in mijn groep een moeilijke opgave. De kinderen lijken er geen moeite mee te hebben en aan de gids ligt het zeker niet. Hij prijst de chauffeur aan als de beste kamelendrijver die er is en geeft op overtuigende wijze blijk van zijn onkunde betreffende de mobiele telefoon. Het resultaat is echter wel dat velen controleren of ze hun mobieltje op stil hebben gezet. De technische begeleiders van de groep doen enkele mededelingen en dan haast de gids zich om ons in de sfeer van het jaar nul te houden.

Twee engelen markeren het donkere bospad waar de wandeling begint. Nauwelijks op weg worden we geconfronteerd met een groep melaatsen en kort daarna treffen we een jonge vrouw die met het lied “Mary did you know” de geboorte van Jezus aankondigt. “De rillingen liepen over mijn rug,” hoor ik later iemand zeggen. Bij de geboortescène sta ik op enkele meters afstand van de gids, die zichtbaar geraakt wordt als Maria zegt: “Ik zal het kind koesteren en beschermen, maar ik besef dat het nooit helemaal van mij zal zijn.” Ik neem me voor hem er na afloop van de wandeling naar te vragen. De ster die de drie wijzen in het oog houden, is overduidelijk een product van 2009, maar ik vind het flauw dat iemand dat hardop meent te moeten zeggen. De gids wordt er niet door van zijn stuk gebracht. Hij vertelt over de dingen die Jezus deed alsof hij er ooggetuige van is geweest. Met dans, toneel en muziek worden gebeurtenissen uit het leven van Jezus zichtbaar.
Tijdens de pauze in de nomadenhut zit ik naast een man die zegt: “Ik heb begrepen dat het allemaal amateurs zijn, maar ze spelen fantastisch goed. Het komt heel realistisch over.” Als we een minuut of tien later getuige zijn van de kruisiging, denk ik aan de woorden van die man terug. Dit is meer dan theater, dit ademt realiteit. Ik vraag me af hoe dat komt, maar blijf mezelf het antwoord schuldig. Pas bij de laatste scène, een tableau-vivant over Zachëus, besef ik dat de kracht van het Kerstevent Wandeltheater zit in het feit dat het leven van de spelers echt veranderd is. De bijbelse verhalen, Jezus en God zijn voor hen realiteit. En of je nou tien of tachtig bent, daar wordt je door geraakt.

De organisatoren en van het Kerstevent Wandeltheater kunnen terugkijken op een geslaagd evenement. Zowel vrijdag als zaterdag was het droog, het terrein daardoor prima begaanbaar en op een enkele technische storing na (de meeste deelnemers hebben er niets van gemerkt) hebben 2200 mensen kunnen genieten van een schitterend evenement.